تبلیغات
ورزش120 - دعای کمیل همراه بامعنی
ورزش120
به کانال مادرتلگرام بپیوندید
سه شنبه 13 خرداد 1393 :: نویسنده : سیدمحسن چاوشی
از دعاهاى بسیار معروف است،علاّمه مجلسى رحمة اللّه فرموده:این دعا از بهترین دعاهاست و دعاى خضر پیمبر است.امیر المؤمنین علیه السّلام‏ آن را به كمیل كه از خواصّ اصحاب آن حضرت بود آموخت و نیز فرموده:در شبهاى نیمه شعبان و در هر شب جمعه خوانده میشود،و برای كفایت از گزند دشمنان و گوشده شدن درهاى روزى و آمرزش گناهان سودمند است.شیخ طوسى و سیّد ابن طاووس‏ آن را در كتابهاى دعاى خود آورده‏اند و من متن این گنجینه ملكوتى را از«مصباح المتهجه»روایت مینمایم و آن دعاى شریف این است:
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ بِرَحْمَتِكَ الَّتِی وَسِعَتْ كُلَّ شَیْ‏ءٍ وَ بِقُوَّتِكَ الَّتِی قَهَرْتَ بِهَا كُلَّ شَیْ‏ءٍ وَ خَضَعَ لَهَا كُلُّ شَیْ‏ءٍ وَ ذَلَّ لَهَا كُلُّ شَیْ‏ءٍ وَ بِجَبَرُوتِكَ الَّتِی غَلَبْتَ بِهَا كُلَّ شَیْ‏ءٍ وَ بِعِزَّتِكَ الَّتِی لاَ یَقُومُ لَهَا شَیْ‏ءٌ وَ بِعَظَمَتِكَ الَّتِی مَلَأَتْ كُلَّ شَیْ‏ءٍ وَ بِسُلْطَانِكَ الَّذِی عَلاَ كُلَّ شَیْ‏ءٍ وَ بِوَجْهِكَ الْبَاقِی بَعْدَ فَنَاءِ كُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ بِأَسْمَائِكَ الَّتِی مَلَأَتْ (غَلَبَتْ) أَرْكَانَ كُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ بِعِلْمِكَ الَّذِی أَحَاطَ بِكُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ بِنُورِ وَجْهِكَ الَّذِی أَضَاءَ لَهُ كُلُّ شَیْ‏ءٍ
خدایا از تو درخواست میكنم،به رحمت كه همه‏چیز را فرا گرفته،و به نیرویت كه با آن بر هرچیز چیره‏ گشتى و در برابر آن هرچیز فروتنى نموده و همه‏چیز خوار شده و به جبروتت كه با آن بر همه‏چیزى فائق‏ آمدى و به عزّتت كه چیزى در برابرش تاب نیاورد و به بزرگیات كه همه‏چیز را پر كرده و به پادشاهیات‏ كه برتر از همه‏چیز قرار گرفته،و به جلوه‏ات كه پس از نابودى همه‏چیز باقى است و به نامهایت كه پایه‏های همه‏چیز را انباشته و به علمت كه بر همه‏چیز احاطه نموده،و به نور ذاتت كه همه‏چیز در پرتو آن‏ تابنده گشته،
یَا نُورُ یَا قُدُّوسُ یَا أَوَّلَ الْأَوَّلِینَ وَ یَا آخِرَ الْآخِرِینَ‏ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تَهْتِكُ الْعِصَمَ‏ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُنْزِلُ النِّقَمَ‏ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُغَیِّرُ النِّعَمَ‏ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تَحْبِسُ الدُّعَاءَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُنْزِلُ الْبَلاَءَ
اى نور،اى پاك از هر عیب،اى آغاز هر آغاز،و اى پایان هر پایان،خدایا!بیامرز براى من آن گناهانى را كه پرده حرمتم میدرد،خدایا!بیامرز براى من آن گناهانى را كه كیفرها را فرو میبارند،خدایا! بیامرز برایم گناهانى را كه نعمتها را دگرگون میسازند،خدایا!بیامرز برایم آن گناهانى را كه دعا را باز میدارند،خدایا! بیامرز برایم گناهانى كه بلا را نازل میكند،
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی كُلَّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتُهُ وَ كُلَّ خَطِیئَةٍ أَخْطَأْتُهَا اللَّهُمَّ إِنِّی أَتَقَرَّبُ إِلَیْكَ بِذِكْرِكَ وَ أَسْتَشْفِعُ بِكَ إِلَى نَفْسِكَ‏ وَ أَسْأَلُكَ بِجُودِكَ أَنْ تُدْنِیَنِی مِنْ قُرْبِكَ وَ أَنْ تُوزِعَنِی شُكْرَكَ وَ أَنْ تُلْهِمَنِی ذِكْرَكَ‏ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ سُؤَالَ خَاضِعٍ مُتَذَلِّلٍ خَاشِعٍ‏ أَنْ تُسَامِحَنِی وَ تَرْحَمَنِی وَ تَجْعَلَنِی بِقِسْمِكَ رَاضِیاً قَانِعاً وَ فِی جَمِیعِ الْأَحْوَالِ مُتَوَاضِعاً
خدایا!بیامرز برایم همه گناهانى را كه مرتكب شدم،و تمام خطاهایى كه به آنها آلوده گشتم،خدایا!با یاد تو به سویت نزدیكى میجویم،و از ناخشنودى تو به درگاه خودت شفاعت میطلبم،و از تو خواستارم‏ به جودت مرا به بارگاه قرب خویش نزدیك گردانى و سپاس خود را نصیب من كنى،و یادت را به من الهام نمایى،خدایا!از تو درخواست میكنم،درخواست بنده‏اى فروتن،خوار و افتاده،كه با من مدارا نمایى و به من رحم كنى و به آنچه روزیام نموده‏ای خشنود و قانع بدارى و در تمام حالات در عرصه تواضعم بگذارى،
اللَّهُمَّ وَ أَسْأَلُكَ سُؤَالَ مَنِ اشْتَدَّتْ فَاقَتُهُ وَ أَنْزَلَ بِكَ عِنْدَ الشَّدَائِدِ حَاجَتَهُ وَ عَظُمَ فِیمَا عِنْدَكَ رَغْبَتُهُ‏ اللَّهُمَّ عَظُمَ سُلْطَانُكَ وَ عَلاَ مَكَانُكَ وَ خَفِیَ مَكْرُكَ‏ وَ ظَهَرَ أَمْرُكَ وَ غَلَبَ قَهْرُكَ وَ جَرَتْ قُدْرَتُكَ وَ لاَ یُمْكِنُ الْفِرَارُ مِنْ حُكُومَتِكَ‏
خدایا!از تو درخواست میكنم درخواست كسیكه سخت تهیدست‏ شده و بار نیازش را به هنگام گرفتاریها به آستان تو فرود آورده و میلش به آنچه نزد توست فزونى یافته،خدایا!فرمانروایی بس بزرگ و مقامت والا و تدبیرت پنهان،و فرمانت آشكار،و قهرت چیره،و قدرتت‏ نافذ،و گریز از حكومتت ممكن نیست،
اللَّهُمَّ لاَ أَجِدُ لِذُنُوبِی غَافِراً وَ لاَ لِقَبَائِحِی سَاتِراً وَ لاَ لِشَیْ‏ءٍ مِنْ عَمَلِیَ الْقَبِیحِ بِالْحَسَنِ مُبَدِّلاً غَیْرَكَ‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحَانَكَ وَ بِحَمْدِكَ ظَلَمْتُ نَفْسِی وَ تَجَرَّأْتُ بِجَهْلِی‏ وَ سَكَنْتُ إِلَى قَدِیمِ ذِكْرِكَ لِی وَ مَنِّكَ عَلَیَ‏ اللَّهُمَّ مَوْلاَیَ كَمْ مِنْ قَبِیحٍ سَتَرْتَهُ‏ وَ كَمْ مِنْ فَادِحٍ مِنَ الْبَلاَءِ أَقَلْتَهُ (أَمَلْتَهُ) وَ كَمْ مِنْ عِثَارٍ وَقَیْتَهُ‏ وَ كَمْ مِنْ مَكْرُوهٍ دَفَعْتَهُ وَ كَمْ مِنْ ثَنَاءٍ جَمِیلٍ لَسْتُ أَهْلاً لَهُ نَشَرْتَهُ‏
خدایا!آمرزنده‏اى براى گناهانم و پرده‏پوشى برای زشتكاریهایم و تبدیل كننده‏اى براى كار زشتم به زیبایى،جز تو نمییابم معبودى جز تو نیست،پاك و منزّهى و به ستایشت برخاسته‏ام،به خود ستم كردم و از روى نادانى جرأت نمودم و به یاد دیرینه‏ات از من و بخششت بر من به آرامش نشستم‏ خدایا!اى سرور من چه بسیار زشتى مرا پوشاندى و چه بسیار بالاهاى سنگین و بزرگى كه از من برگرداندى و چه بسیار لغزشى كه مرا از آن‏ نگهداشتى و چه بسیار ناپسند كه از من دور كردى و چه بسیار ستایش نیكویى كه شایسته آن نبودم و تو در میان مردم پخش كردى،
اللَّهُمَّ عَظُمَ بَلاَئِی وَ أَفْرَطَ بِی سُوءُ حَالِی وَ قَصُرَتْ (قَصَّرَتْ) بِی أَعْمَالِی‏ وَ قَعَدَتْ بِی أَغْلاَلِی وَ حَبَسَنِی عَنْ نَفْعِی بُعْدُ أَمَلِی (آمَالِی) وَ خَدَعَتْنِی الدُّنْیَا بِغُرُورِهَا وَ نَفْسِی بِجِنَایَتِهَا (بِخِیَانَتِهَا) وَ مِطَالِی‏ یَا سَیِّدِی فَأَسْأَلُكَ بِعِزَّتِكَ أَنْ لاَ یَحْجُبَ عَنْكَ دُعَائِی سُوءُ عَمَلِی وَ فِعَالِی‏ وَ لاَ تَفْضَحْنِی بِخَفِیِّ مَا اطَّلَعْتَ عَلَیْهِ مِنْ سِرِّی وَ لاَ تُعَاجِلْنِی بِالْعُقُوبَةِ عَلَى مَا عَمِلْتُهُ فِی خَلَوَاتِی‏ مِنْ سُوءِ فِعْلِی وَ إِسَاءَتِی وَ دَوَامِ تَفْرِیطِی وَ جَهَالَتِی وَ كَثْرَةِ شَهَوَاتِی وَ غَفْلَتِی‏ وَ كُنِ
خدایا!بلایم‏ بزرگ شده و زشتى عالم از حدّ گذشته و كردارم خوارم ساخته و زنجیرهاى گناه مرا زمین‏گیر نموده و دورى آرزوهایم مرا زندانى ساخته و دنیا با غرورش و نفسم با جنایتش و امروز و فردا كردنم در توبه مرا فریفته،اى سرورم از تو درخواست میكنم به عزّتت كه مانع نشود از اجابت دعایم به درگاهت،بدى عمل و زشتى كردارم‏ و مرا با آنچه از اسرار نهانم میدانى رسوا مسازى و در كیفر آنچه در خلوتهایم انجام دادم‏ شتاب نكنى،از زشتى كردار و بدى رفتار و تداوم تقصیر و نادانى و بسیارى شهواتم‏ و غفلتم،شتاب نكنى،
اللَّهُمَّ بِعِزَّتِكَ لِی فِی كُلِّ الْأَحْوَالِ (فِی الْأَحْوَالِ كُلِّهَا) رَءُوفاً وَ عَلَیَّ فِی جَمِیعِ الْأُمُورِ عَطُوفاً إِلَهِی وَ رَبِّی مَنْ لِی غَیْرُكَ أَسْأَلُهُ كَشْفَ ضُرِّی وَ النَّظَرَ فِی أَمْرِی‏
خدایا!با من در همه احوال مهرورز و بر من در هر كارم به دیده لطف‏ بنگر،خدایا،پروردگارا،جز تو كه را دارم؟تا برطرف شدن ناراحتى و نظر لطف در كارم را از او درخواست كنم.
إِلَهِی وَ مَوْلاَیَ أَجْرَیْتَ عَلَیَّ حُكْماً اتَّبَعْتُ فِیهِ هَوَى نَفْسِی‏ وَ لَمْ أَحْتَرِسْ فِیهِ مِنْ تَزْیِینِ عَدُوِّی فَغَرَّنِی بِمَا أَهْوَى وَ أَسْعَدَهُ عَلَى ذَلِكَ الْقَضَاءُ فَتَجَاوَزْتُ بِمَا جَرَى عَلَیَّ مِنْ ذَلِكَ بَعْضَ (مِنْ نَقْضِ) حُدُودِكَ وَ خَالَفْتُ بَعْضَ أَوَامِرِكَ‏ فَلَكَ الْحَمْدُ (الْحُجَّةُ) عَلَیَّ فِی جَمِیعِ ذَلِكَ
خداى من‏ و سرور من،حكمى را بر من جارى ساختى كه هواى نفسم را در آن پیورى كردم و از فریبكارى آرایش دشمنم‏ نهراسیدم،پس مرا به خواهش دل فریفت و بر این امر اختیار و اراده‏ام یاریش نمود،پس بدینسان و بر پایه‏ گذشته‏هایم از حدودت گذشتم،و با برخى از دستوراتت مخالفت نمودم،پس حجت تنها از ان تواست‏ در همه اینها،
وَ لاَ حُجَّةَ لِی فِیمَا جَرَى عَلَیَّ فِیهِ قَضَاؤُكَ وَ أَلْزَمَنِی حُكْمُكَ وَ بَلاَؤُكَ‏ وَ قَدْ أَتَیْتُكَ یَا إِلَهِی بَعْدَ تَقْصِیرِی وَ إِسْرَافِی عَلَى نَفْسِی مُعْتَذِراً نَادِماً مُنْكَسِراً مُسْتَقِیلاً مُسْتَغْفِراً مُنِیباً مُقِرّاً مُذْعِناً مُعْتَرِفاً لاَ أَجِدُ مَفَرّاً مِمَّا كَانَ مِنِّی وَ لاَ مَفْزَعاً أَتَوَجَّهُ إِلَیْهِ فِی أَمْرِی‏ غَیْرَ قَبُولِكَ عُذْرِی وَ إِدْخَالِكَ إِیَّایَ فِی سَعَةِ (سَعَةٍ مِنْ) رَحْمَتِكَ‏ اللَّهُمَّ (إِلَهِی) فَاقْبَلْ عُذْرِی وَ ارْحَمْ شِدَّةَ ضُرِّی وَ فُكَّنِی مِنْ شَدِّ وَثَاقِی‏
و مرا هیچ حقى نیست در انچه بر من از سوى قضایت جارى شده و فرمان و آزمایشت ملزمم نموده،ای خداى من اینك پس از كوتاهى در عبادت و زیاده‏روى در خواهشهاى نفس عذرخواه،پشیمان،شكسته‏دل،جویاى گذشت‏ طالب آمرزش،بازگشت‏كنان با حالت اقرار و اذعان و اعتراف به گناه،بیآنكه گریزگاهى از آنچه از من سرزده بیابم و نه پناهگاهى كه به آن رو آورم‏ پیدا كنم،جز اینكه پذیراى عذرم باشى،و مرا در رحمت فراگیرت بگنجایى،خدایا! پس عذرم را بپذیر،و به بدحالیام رحم كن و رهایم ساز از بند محكم گناه،
یَا رَبِّ ارْحَمْ ضَعْفَ بَدَنِی وَ رِقَّةَ جِلْدِی وَ دِقَّةَ عَظْمِی‏ یَا مَنْ بَدَأَ خَلْقِی وَ ذِكْرِی وَ تَرْبِیَتِی وَ بِرِّی وَ تَغْذِیَتِی هَبْنِی لاِبْتِدَاءِ كَرَمِكَ وَ سَالِفِ بِرِّكَ بِی‏ یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ رَبِّی أَ تُرَاكَ مُعَذِّبِی بِنَارِكَ بَعْدَ تَوْحِیدِكَ‏ وَ بَعْدَ مَا انْطَوَى عَلَیْهِ قَلْبِی مِنْ مَعْرِفَتِكَ‏ وَ لَهِجَ بِهِ لِسَانِی مِنْ ذِكْرِكَ وَ اعْتَقَدَهُ ضَمِیرِی مِنْ حُبِّكَ‏ وَ بَعْدَ صِدْقِ اعْتِرَافِی وَ دُعَائِی خَاضِعاً لِرُبُوبِیَّتِكَ‏
پروردگارا!بر ناتوانى جسمم و نازكى پوستم و نرمى استخوانم رحم كن.اى كه آغازگر آفرینش و یاد و پرورش و نیكى بر من و تغذیه‏ام بوده‏اى،اكنون مرا ببخش به همان كرم نخستت،و پیشینه احسانت بر من،اى خداى من و سرور و پروردگارم، آیا مرا به آتش دوزخ عذاب نمایى،پس از اقرار به یگانگیات و پس از آنكه دلم از نور شناخت تو روشنى گرفت و زبانم در پرتو آن به ذكرت گویا گشت و پس از آنكه درونم از عشقت لبریز شد و پس از صداقت در اعتراف و درخواست خاضعانه‏ام در برابر پروردگاریات،
هَیْهَاتَ أَنْتَ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ تُضَیِّعَ مَنْ رَبَّیْتَهُ أَوْ تُبْعِدَ (تُبَعِّدَ) مَنْ أَدْنَیْتَهُ‏ أَوْ تُشَرِّدَ مَنْ آوَیْتَهُ أَوْ تُسَلِّمَ إِلَى الْبَلاَءِ مَنْ كَفَیْتَهُ وَ رَحِمْتَهُ‏ وَ لَیْتَ شِعْرِی یَا سَیِّدِی وَ إِلَهِی وَ مَوْلاَیَ أَ تُسَلِّطُ النَّارَ عَلَى وُجُوهٍ خَرَّتْ لِعَظَمَتِكَ سَاجِدَةً وَ عَلَى أَلْسُنٍ نَطَقَتْ بِتَوْحِیدِكَ صَادِقَةً وَ بِشُكْرِكَ مَادِحَةً وَ عَلَى قُلُوبٍ اعْتَرَفَتْ بِإِلَهِیَّتِكَ مُحَقِّقَةً
باور نمیكنم چه آن بسیار بعید است و تو بزرگوارتر از آن هستى كه پرورده‏ات را تباه كنى یا آن را كه به‏ خود نزدیك نموده‏اى دور نمایى یا آن را كه پناه دادى از خود برانى یا آن را كه خود كفایت نموده‏اى و به او رحم كردى به موج بلا واگذارى؟!اى كاش میدانستم‏ اى سرورم و معبودم و مولایم،آیا آتش را بر صورتهایى كه براى عظمتت سجده‏كنان بر زمین نهاده شده مسلطّ میكنى و نیز بر زبانهایى كه صادقانه به توحیدت و به سپاست مدح‏كنان گویا شده و هم بر دلهایى كه بر پایه تحقیق به خداوندیت اعتراف‏ كرده
وَ عَلَى ضَمَائِرَ حَوَتْ مِنَ الْعِلْمِ بِكَ حَتَّى صَارَتْ خَاشِعَةً وَ عَلَى جَوَارِحَ سَعَتْ إِلَى أَوْطَانِ تَعَبُّدِكَ طَائِعَةً وَ أَشَارَتْ بِاسْتِغْفَارِكَ مُذْعِنَةً مَا هَكَذَا الظَّنُّ بِكَ وَ لاَ أُخْبِرْنَا بِفَضْلِكَ عَنْكَ یَا كَرِیمُ یَا رَبِ‏ وَ أَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفِی عَنْ قَلِیلٍ مِنْ بَلاَءِ الدُّنْیَا وَ عُقُوبَاتِهَا وَ مَا یَجْرِی فِیهَا مِنَ الْمَكَارِهِ عَلَى أَهْلِهَا عَلَى أَنَّ ذَلِكَ بَلاَءٌ وَ مَكْرُوهٌ قَلِیلٌ مَكْثُهُ یَسِیرٌ بَقَاؤُهُ قَصِیرٌ مُدَّتُهُ‏
و بر نهادهایى كه معرفت به تو آنها را فرا گرفته تا آنجا كه در پیشگاهت خاضع شده و به اعضایى كه‏ مشتاقانه به سوى پرستشگاههایت شتافته‏اند و اقراركنان جویاى آمرزش تو بوده‏اند،شگفتا این همه را به آتش بسوزانى!هرگز چنین‏ گمانى به تو نیست و از فضل تو چنین خبرى داده نشده.اى بزرگوار،اى پروردگار و تو از ناتوانیام در برابر اندكى از غم و اندوه دنیا و كیفرهاى آن و آنچه كه زا ناگواریها بر اهلش میگذرد آگاهى،با آنكه این غم و اندوه و ناگوارى درنگش كم بقایش اندك و مدّتش كوتاه است،
فَكَیْفَ احْتِمَالِی لِبَلاَءِ الْآخِرَةِ وَ جَلِیلِ (حُلُولِ) وُقُوعِ الْمَكَارِهِ فِیهَا وَ هُوَ بَلاَءٌ تَطُولُ مُدَّتُهُ وَ یَدُومُ مَقَامُهُ وَ لاَ یُخَفَّفُ عَنْ أَهْلِهِ‏ لِأَنَّهُ لاَ یَكُونُ إِلاَّ عَنْ غَضَبِكَ وَ انْتِقَامِكَ وَ سَخَطِكَ‏ وَ هَذَا مَا لاَ تَقُومُ لَهُ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ‏ یَا سَیِّدِی فَكَیْفَ لِی (بِی) وَ أَنَا عَبْدُكَ الضَّعِیفُ الذَّلِیلُ الْحَقِیرُ الْمِسْكِینُ الْمُسْتَكِینُ‏ یَا إِلَهِی وَ رَبِّی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ لِأَیِّ الْأُمُورِ إِلَیْكَ أَشْكُو
پس چگونه خواهد بود تابم در برابر بلاى آخرت،و فرود آمدن ناگواریها در آن جهان بر جسم و جانم و حال انكه زمانش طولانى و جایگاهش ابدى است و تخفیفى برای اهل آن بلا نخواهد بو،چرا كه مایه آن بلا جز از خشم و انتقام و ناخشنودى تو نیست و این چیزى است كه تاب نیاورند در برابرش آسمانها و زمین،اى سرور من تا چه رسد به من؟و حال آنكه من بنده ناتوان،خوار و كوچك،زمین‏گیر و درمانده توأم.اى خداى من و پروردگارم و سرور و مولایم،براى كدامیك از دردهایم به حضرتت شكوه كنم
وَ لِمَا مِنْهَا أَضِجُّ وَ أَبْكِی‏ لِأَلِیمِ الْعَذَابِ وَ شِدَّتِهِ أَمْ لِطُولِ الْبَلاَءِ وَ مُدَّتِهِ‏ فَلَئِنْ صَیَّرْتَنِی لِلْعُقُوبَاتِ مَعَ أَعْدَائِكَ وَ جَمَعْتَ بَیْنِی وَ بَیْنَ أَهْلِ بَلاَئِكَ وَ فَرَّقْتَ بَیْنِی وَ بَیْنَ أَحِبَّائِكَ وَ أَوْلِیَائِكَ‏ فَهَبْنِی یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ وَ رَبِّی صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِكَ فَكَیْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِكَ‏ وَ هَبْنِی (یَا إِلَهِی) صَبَرْتُ عَلَى حَرِّ نَارِكَ فَكَیْفَ أَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ إِلَى كَرَامَتِكَ‏ أَمْ كَیْفَ أَسْكُنُ فِی النَّارِ وَ رَجَائِی عَفْوُكَ‏
و براى كدامین گرفتاریم‏ به درگاهت بنالم و اشك بریزیم.آیا براى دردناكى عذاب و سختیاش،یا براى طولانى شدن بلا و زمانش،پس اگر مرا در عقوبت و مجازات با دشمنانت قرار دهى،و بین من و اهل عذابت جمع كنى،و میان من و عاشقان و دوستانت جدایى اندازى، اى خدا و آقا و مولا و پروردگارم،بر فرض كه بر عذابت شكیبائى ورزم،ولى بر فراقت چگونه صبر كنم و گیرم اى خداى من‏ بر سوزندگى آتشت صبر كنم،اما چگونه چشم‏پوشى از كرمت را تاب آورم یا چگونه در آتش،سكونت‏ گزینم و حال آنكه امید من گذشت و عفو تواست.
فَبِعِزَّتِكَ یَا سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ أُقْسِمُ صَادِقاً لَئِنْ تَرَكْتَنِی نَاطِقاً لَأَضِجَّنَّ إِلَیْكَ بَیْنَ أَهْلِهَا ضَجِیجَ الْآمِلِینَ (الْآلِمِینَ) وَ لَأَصْرُخَنَّ إِلَیْكَ صُرَاخَ الْمُسْتَصْرِخِینَ‏ وَ لَأَبْكِیَنَّ عَلَیْكَ بُكَاءَ الْفَاقِدِینَ وَ لَأُنَادِیَنَّكَ أَیْنَ كُنْتَ یَا وَلِیَّ الْمُؤْمِنِینَ‏ یَا غَایَةَ آمَالِ الْعَارِفِینَ یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ‏ یَا حَبِیبَ قُلُوبِ الصَّادِقِینَ وَ یَا إِلَهَ الْعَالَمِینَ‏
پس به عزّتت اى آقا و مولایم سوگند صادقانه میخورم،اگر مرا در سخن گفتن آزاد بگذاری در میان اهل دوزخ به پیشگاهت سخت ناله سر دهم همانند ناله آرزومندان و به درگاهت بانگ بردارم،همچون بانگ آنان‏كه خواهان دادرسى هستند و هر آینه به آستانت گریه كنم چونان كه مبتلا به فقدان عزیزى میباشند و صدایت میزنم:كجایى اى سرپرست مؤمنان،آرى كجایى اى نهایت‏ آرزوى عارفان،اى فریادرس خواهندگان فریادرس،اى محبوب دلهاى راستان و اى معبود جهانیان‏
أَ فَتُرَاكَ سُبْحَانَكَ یَا إِلَهِی وَ بِحَمْدِكَ تَسْمَعُ فِیهَا صَوْتَ عَبْدٍ مُسْلِمٍ سُجِنَ (یُسْجَنُ) فِیهَا بِمُخَالَفَتِهِ‏ وَ ذَاقَ طَعْمَ عَذَابِهَا بِمَعْصِیَتِهِ وَ حُبِسَ بَیْنَ أَطْبَاقِهَا بِجُرْمِهِ وَ جَرِیرَتِهِ‏ وَ هُوَ یَضِجُّ إِلَیْكَ ضَجِیجَ مُؤَمِّلٍ لِرَحْمَتِكَ وَ یُنَادِیكَ بِلِسَانِ أَهْلِ تَوْحِیدِكَ وَ یَتَوَسَّلُ إِلَیْكَ بِرُبُوبِیَّتِكَ‏ یَا مَوْلاَیَ فَكَیْفَ یَبْقَى فِی الْعَذَابِ وَ هُوَ یَرْجُو مَا سَلَفَ مِنْ حِلْمِكَ‏ أَمْ كَیْفَ تُؤْلِمُهُ النَّارُ وَ هُوَ یَأْمُلُ فَضْلَكَ وَ رَحْمَتَكَ‏
آیا این چنین است،اى خداى منزّه،و ستوده كه در دوزخ بشنوى صداى بنده مسلمانى كه براى مخالفتش با دستورات تو زندانى شده و مزه عذابش را به خاطر نافرمانى چشیده و میان دركات دوزخ به علّت جرم و جنایتش محبوس شده،و حال آنكه در درگاهت سخت ناله‏ میزند،همچون ناله آن‏كه آرزومند رحمت توست،و با زبان اهل توحیدت تو را میخواند،و به ربوبیّتت به پیشگاهت توسّل میجوید، اى مولاى من،چگونه در عذاب بماند و حال آنكه امید به بردبارى گذشته‏ات دارد یا آتش چگونه او را به درد آورد درحالیكه بخشش و رحمت تو را آرزو دارد
اَمْ كَیْفَ یُحْرِقُهُ لَهیبُها أَمْ كَیْفَ یُحْرِقُهُ لَهِیبُهَا وَ أَنْتَ تَسْمَعُ صَوْتَهُ وَ تَرَى مَكَانَهُ‏ أَمْ كَیْفَ یَشْتَمِلُ عَلَیْهِ زَفِیرُهَا وَ أَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفَهُ‏ أَمْ كَیْفَ یَتَقَلْقَلُ بَیْنَ أَطْبَاقِهَا وَ أَنْتَ تَعْلَمُ صِدْقَهُ‏ أَمْ كَیْفَ تَزْجُرُهُ زَبَانِیَتُهَا وَ هُوَ یُنَادِیكَ یَا رَبَّهْ‏ أَمْ كَیْفَ یَرْجُو فَضْلَكَ فِی عِتْقِهِ مِنْهَا فَتَتْرُكُهُ (فَتَتْرُكَهُ) فِیهَا هَیْهَاتَ مَا ذَلِكَ الظَّنُّ بِكَ وَ لاَ الْمَعْرُوفُ مِنْ فَضْلِكَ‏ وَ لاَ مُشْبِهٌ لِمَا عَامَلْتَ بِهِ الْمُوَحِّدِینَ مِنْ بِرِّكَ وَ إِحْسَانِكَ‏
یا چگونه شعله آتش او را بسوزاند درحالیكه فریادش را میشنوى و جایش را میبینی یا چگونه آتش او را دربر بگیرد و حال آنكه از ناتوانیاش خبر دارى،یا چگونه در طبقات دوزخ به این سو و آن سو كشانده شود درحالی كه راستگویاش را میدانى،یا چگونه فرشته‏هاى عذاب او را با خشم برانند و حال آنكه تو را به پروردگاریت میخواند،یا چگونه ممكن است بخششت را در آزادى از دوزخ امید داشته باشد و تو او را در انجا به همان حال واگذارى؟همه این امور از بنده‏نوازى تو بس دور است،هرگز گمان ما به تو این نیست و نه از فضل تو چنین گویند و نه به آنچه كه از خوبى و احسانت با اهل توحید رفتار كرده‏اى شباهتى دارد،
فَبِالْیَقِینِ أَقْطَعُ لَوْ لاَ مَا حَكَمْتَ بِهِ مِنْ تَعْذِیبِ جَاحِدِیكَ وَ قَضَیْتَ بِهِ مِنْ إِخْلاَدِ مُعَانِدِیكَ‏ لَجَعَلْتَ النَّارَ كُلَّهَا بَرْداً وَ سَلاَماً وَ مَا كَانَ (كَانَتْ) لِأَحَدٍ فِیهَا مَقَرّاً وَ لاَ مُقَاماً (مَقَاماً) لَكِنَّكَ تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ أَقْسَمْتَ أَنْ تَمْلَأَهَا مِنَ الْكَافِرِینَ‏ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ وَ أَنْ تُخَلِّدَ فِیهَا الْمُعَانِدِینَ‏ وَ أَنْتَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ قُلْتَ مُبْتَدِئاً وَ تَطَوَّلْتَ بِالْإِنْعَامِ مُتَكَرِّماً :
پس به یقین میدانم كه اگر فرمانت در به‏ عذاب كشیدن منكران نبود و حكمت به همیشگى بودن دشمنانت در آتش صادر نمیشد،هر آینه سرتاسر دوزخ را سرد و سلامت میكردى و براى احدى در انجا قرار و جایگاهى نبود،امّا تو كه مقدّس است نامهایت‏ سوگند یاد كردى كه دوزخ را از همه كافران چه پرى و چه آدمى پر سازى و ستیزه‏جویان را در انجا همیشگى و جاودانه بداری و هم تو-كه ثنایت برجسته و والا است-به این گفته ابتدا كردى و با نعمتهایت كریمانه تفضّل فرمودى كه
اَفَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا یَسْتَوُونَ اِلهى وَ سَیِّدى فَاَسْئَلُكَ بِالْقُدْرَةِ الَّتى قَدَّرْتَها وَ بِالْقَضِیَّةِ الَّتى حَتَمْتَها وَ حَكَمْتَها وَ غَلَبْتَ مَنْ عَلَیْهِ اَجْرَیْتَها اَنْ تَهَبَ لى فى هذِهِ اللَّیْلَةِ وَ فى هذِهِ السّاعَةِ كُلَّ جُرْمٍ اَجْرَمْتُهُ وَ كُلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ وَ كُلَّ قَبِیحٍ اَسْرَرْتُهُ وَ كُلَّ جَهْلٍ عَمِلْتُهُ كَتَمْتُهُ اَوْ اَعْلَنْتُهُ اَخْفَیْتُهُ اَوْ اَظْهَرْتُهُ وَ كُلَّ سَیِّئَةٍ اَمَرْتَ بِاِثْباتِهَا الْكِرامَ الْكاتِبینَ
«آیا مؤمن همانند فاسق‏ است؟نه،مساوى نیستند»اى خدا و سرور من،از تو خواستارم به قدرتى كه مقدّر نمودى و به فرمانى كه حتمیتش دادى و بر همه استوارش نمودى و بر كسیكه بر او اجرایش كردى چیره ساختى كه در این شب و در این ساعت بر من ببخشى هر جرمی كه مرتكب شدم و هر گناهى كه به آن آلوده گشتم و هر كار زشتى را كه پنهان ساختم و هر نادانى كه آن را بكار گرفتم‏ خواه پنهان كردم یا آشكار،نهان ساختم یا عیان و هر كار زشتى كه دستور ثبت آن را به نویسندگان بزرگوار دادى
الَّذینَ وَكَّلْتَهُمْ بِحِفْظِ ما یَكُونُ مِنّى وَ جَعَلْتَهُمْ شُهُوداً عَلَىَّ مَعَ جَوارِحى وَ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقیبَ عَلَىَّ مِنْ وَراَّئِهِمْ وَالشّاهِدَ لِما خَفِىَ عَنْهُمْ وَ بِرَحْمَتِكَ اَخْفَیْتَهُ وَ بِفَضْلِكَ سَتَرْتَهُ وَ اَنْ تُوَفِّرَ حَظّى مِنْ كُلِّ خَیْرٍ اَنْزَلْتَهُ اَوْ اِحْسانٍ فَضَّلْتَهُ اَوْ بِرٍّ نَشَرْتَهُ اَوْ رِزْقٍ بَسَطْتَهُ اَوْ ذَنْبٍ تَغْفِرُهُ اَوْ خَطَاءٍ تَسْتُرُهُ یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ
آنان‏كه بر ضبط آنچه از من سر زند گماشتى و آنان را نیز گواهانى بر من قرار دادى علاوه بر اعضایم و خود فراتر از آنها مراقب من بودى و شاهد بر آنچه كه از آنان پنهان ماند و به یقین با رحمتت پنهان ساختى و با فضلت‏ پوشاندى و اینكه از تو میخواهم از هرچیزیكه نازل كردى یا احسانى كه تفضّل نمودى یا برّ و نیكى كه گستردی یا رزقى كه پراكندى یا گناهى كه بیامرزى یا خطایى كه بپوشانى،پرورگارا،پروردگارا،پروردگارا!
یا اِلهى وَ سَیِّدى وَ مَوْلاىَ وَ مالِكَ رِقّى یا مَنْ بِیَدِهِ ناصِیَتى یا عَلیماً بِضُرّى وَ مَسْكَنَتى یا خَبیراً بِفَقْرى وَ فاقَتى یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ اَسْئَلُكَ بِحَقِّكَ وَ قُدْسِكَ وَ اَعْظَمِ صِفاتِكَ وَ اَسْماَّئِكَ اَنْ تَجْعَلَ اَوْقاتى مِنَ اللَّیْلِ وَالنَّهارِ بِذِكْرِكَ مَعْمُورَةً وَ بِخِدْمَتِكَ مَوْصُولَةً
اى خداى من‏ اى سرور من،اى مولاى من و اختیار دارم،اى كسیكه مهارم به دست اوست،اى آگاه از پریشانى و ناتوانیام‏ اى داناى تهیدستى و ناداریام،پروردگارا!پروردگارا!پروردگارا!از تو درخواست میكنم به حقّت و قدست و بزرگ‏ترین‏ صفات و نامهایت كه همه اوقاتم را از شب و روز به یادت آباد كنى و به خدمتگزاریت‏ پیوسته بدارى
وَ اَعْمالى عِنْدَكَ مَقْبُولَةً حَتّى تَكُونَ اَعْمالى وَ اَوْرادى كُلُّها وِرْداً واحِداً وَ حالى فى خِدْمَتِكَ سَرْمَداً یا سَیِّدى یا مَنْ عَلَیْهِ مُعَوَّلى یا مَنْ اِلَیْهِ شَكَوْتُ اَحْوالى یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ قَوِّ عَلى خِدْمَتِكَ جَوارِحى وَاشْدُدْ عَلَى الْعَزیمَةِ جَوانِحى وَ هَبْ لِىَ الْجِدَّ فى خَشْیَتِكَ وَالدَّوامَ فِى الاِْتِّصالِ بِخِدْمَتِكَ حَتّى اَسْرَحَ اِلَیْكَ فى مَیادینِ السّابِقینَ
و اعمالم را در پیشگاهت قبول فرمایى تا آنكه اعمال و اورادم هماهنگ،همسو و همواره باشد و حالم در خدمت تو پاینده گردد،اى سرور من،اى آن‏كه بر او تكیه دارم،اى آن‏كه شكوه حالم را تنها به سوى او برم،اى پروردگارم،اى پروردگارم،اى پروردگارم اعضایم را در راه خدمتت نیرو بخش و دلم را بر عزم و همّت محكم كن،و كوشش در راستاى پروایت و دوام در پیوستن به خدمتت را به من ارزانى دار تا به سویت برانم در میدانهای پیشتازان
وَ اُسْرِعَ اِلَیْكَ فِى الْبارِزینَ وَ اَشْتاقَ اِلى قُرْبِكَ فِى الْمُشْتاقینَ وَ اَدْنُوَ مِنْكَ دُنُوَّ الْمُخْلِصینَ وَ اَخافَكَ مَخافَةَ الْمُوقِنینَ وَ اَجْتَمِعَ فى جِوارِكَ مَعَ الْمُؤْمِنینَ اَللّهُمَّ وَ مَنْ اَرادَنى بِسُوَّءٍ فَاَرِدْهُ وَ مَنْ كادَنى فَكِدْهُ وَاجْعَلْنى مِنْ اَحْسَنِ عَبیدِكَ نَصیباً عِنْدَكَ وَ اَقْرَبِهِمْ مَنْزِلَةً مِنْكَ وَ اَخَصِّهِمْ زُلْفَةً لَدَیْكَ فَاِنَّهُ لا یُنالُ ذلِكَ اِلاّ بِفَضْلِكَ وَ جُدْلى بِجُودِكَ وَاعْطِفْ عَلَىَّ بِمَجْدِكَ
و به سویت بشتابم در میان شتابندگان و به كوى قربت آیم در میان مشتاقان و همانند مخلصان به تو نزدیك شوم و چون یقین آوردگان از جاه تو بهراسم و با اهل ایمان در جوارت گرد آیم.خدایا! هركس مرا به بدى قصد كند تو قصدش كن،و هركس با من مكر ورزد تو با او مكر كن،و مرا از بهره‏مندترین بندگانت نزد خود،و نزدیك‏ترینشان در منزلت به تو و مخصوص‏ترینشان در رتبه به پیشگاهت بگردان،زیرا این همه به دست نیاید جز به فضل تو،خدایا! با جودت به من جود كن و با بزرگواریت به من نظر كن
وَاحْفَظْنى بِرَحْمَتِكَ وَاجْعَلْ لِسانى بِذِكْرِكَ لَهِجاً وَ قَلْبى بِحُبِّكَ مُتَیَّماً وَ مُنَّ عَلَىَّ بِحُسْنِ اِجابَتِكَ وَ اَقِلْنى عَثْرَتى وَاغْفِرْ زَلَّتى فَاِنَّكَ قَضَیْتَ عَلى عِبادِكَ بِعِبادَتِكَ وَ اَمَرْتَهُمْ بِدُعاَّئِكَ وَ ضَمِنْتَ لَهُمُ الاِْجابَةَ فَاِلَیْكَ یا رَبِّ نَصَبْتُ وَجْهى وَ اِلَیْكَ یا رَبِّ مَدَدْتُ یَدى فَبِعِزَّتِكَ اسْتَجِبْ لى دُعاَّئى وَ بَلِّغْنى مُناىَ وَ لا تَقْطَعْ مِنْ فَضْلِكَ رَجاَّئى وَاكْفِنى شَرَّ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ مِنْ اَعْدآئى ،
و با رحمتت مرا نگاهدار و زبانم را به ذكرت گویا كن،و دلم را به محبتت شیفته و شیدا فرا و بر من منّت گذار با پاسخ نیكویت و لغزشم را نادیده انگار و گناهم را ببخش،زیرا تو بندگانت را به بندگى فرمان دادى و به دعا و درخواست از خود امر كردى و اجابت دعا را براى آنان ضامن شدى،پس ای پروردگار من تنها روى به سوى تو داشتم و دستم را تنها به جانب تو دراز كردم،پس تو را به عزّتت سوگند میدهم كه دعایم را اجابت كنی و مرا به آرزویم برسانى،و امیدم را از فضلت ناامید نكنى،و شرّ دشمنانم را از پرى و آدمى از من كفایت كنى،
یا سَریعَ الرِّضا اِغْفِرْ لِمَنْ لا یَمْلِكُ اِلا الدُّعاَّءَ فَاِنَّكَ فَعّالٌ لِما تَشاَّءُ یا مَنِ اسْمُهُ دَوآءٌ وَ ذِكْرُهُ شِفاَّءٌ وَ طاعَتُهُ غِنىً اِرْحَمْ مَنْ رَأسُ مالِهِ الرَّجاَّءُ وَ سِلاحُهُ الْبُكاَّءُ یا سابِغَ النِّعَمِ یا دافِعَ النِّقَمِ یا نُورَ الْمُسْتَوْحِشینَ فِى الظُّلَمِ یا عالِماً لا یُعَلَّمُ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَافْعَلْ بى ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَ صَلَّى اللّهُ عَلى رَسُولِهِ وَالاْئِمَّةِ الْمَیامینَ مِنْ الِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلیماً كَثیراً
ای خدایى كه زود از بنده‏ات خشنود میشوى،بیامرز آن را كه جز دعا چیزى ندارد،همانا تو هرچه بخواهى انجام میدهى،اى آن‏كه نامش دوا و یادش‏ شفا و طاعتش توانگرى است،رحم كن به كسیكه سرمایه‏اش امید و سازوبرگش اشك‏ریزان است،اى فروریزنده نعمتها اى دوركننده بلاها،اى روشنیبخش وحشت‏زدگان در تاریكیها،اى داناى ناآموخته بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و با من چنان كن تو را شاید،و درود و سلام فراوان خدا بر پیامبرش و بر امامان‏ خجسته از خاندانش.



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 14 اردیبهشت 1397 04:06 ب.ظ
Hi, I do think this is an excellent site. I stumbledupon it ;) I am going to come back once again since i have saved as a favorite it.
Money and freedom is the best way to change, may you be rich and continue to guide other people.
یکشنبه 12 شهریور 1396 08:12 ق.ظ
Hey there! I know this is somewhat off topic but I was wondering which blog platform are you using for this website?
I'm getting tired of Wordpress because I've had problems with hackers and I'm looking at alternatives for another
platform. I would be awesome if you could point me in the direction of a
good platform.
پنجشنبه 24 فروردین 1396 08:42 ب.ظ
My programmer is trying to convince me to move to .net from PHP.
I have always disliked the idea because of the costs.
But he's tryiong none the less. I've been using WordPress on numerous websites for about
a year and am concerned about switching to another platform.
I have heard excellent things about blogengine.net. Is there a
way I can transfer all my wordpress posts into it? Any help would be really appreciated!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : سیدمحسن چاوشی
نویسندگان
نظرسنجی
آیامطالب برایتان مفیدبوده است؟








جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :